سوره عادیات با صدای ماهر المعیقلی
سوره عادیات
تلاوت سوره عادیات یکی از پرطنینترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره عادیات صدمین سوره قرآن کریم است و ۱۱ آیه دارد. این سوره در مکه نازل شده و به دلیل سوگند خداوند به اسبان دونده به این نام معروف است.
سوره عادیات
خداوند در ابتدای سوره به اسبان دونده سوگند یاد میکند: «وَالْعَادِیَاتِ ضَبْحًا فَالْمُورِیَاتِ قَدْحًا فَالْمُغِیرَاتِ صُبْحًا»؛ «قسم به اسبانی که نفسزنان میدوند و از سُم خود جرقه برمیآورند و صبحگاهان حمله میکنند و در همان حال گرد و غبار برمیانگیزند و در میان دشمنان نفوذ میکنند.» سپس خداوند میفرماید: «إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ»؛ «همانا انسان در برابر پروردگارش بسیار ناسپاس است و خود بر این گفته گواه است و او مال را بسیار دوست دارد.» در پایان میفرماید: «أَفَلَا یَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِی الْقُبُورِ وَحُصِّلَ مَا فِی الصُّدُورِ إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَّخَبِیرٌ»؛ «آیا نمیداند هنگامی که آنچه در قبرهاست بیرون ریخته شود و آنچه در سینههاست آشکار گردد، پروردگارشان در آن روز به آنان آگاه است؟»
آیه ۶ میفرماید: «إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ»؛ «همانا انسان در برابر پروردگارش بسیار ناسپاس است.»
فضیلت و خواص خواندن این سوره
پیامبر اسلام (ص) میفرمایند: «هرکس سوره عادیات را بخواند، خداوند به تعداد هر قطره خونی که در راه خدا ریخته شده، حسنه به او عطا میکند.» پیشوایان دین خواندن این سوره را برای دفع ناسپاسی، شکرگزاری نعمتها و تذکر به قیامت توصیه میکنند.
تلاوت سوره عادیات با صدای ماهر المعیقلی
شیخ ماهر المعیقلی با صدای پرطنین و تأثیرگذار، فضای سوگند الهی و ناسپاسی انسان را به زیبایی تلاوت کرده است. لحن ایشان در آیات هشدار، چنان قدرتمند است که انسان را به تفکر در رفتار خود و شکرگزاری نعمتها وامیدارد. تلاوت سوره عادیات با صدای ماهر المعیقلی، مؤمنان را به شکرگزاری و پرهیز از ناسپاسی دعوت میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است.
ماهر المعیقلی
سوره عادیات
سوره عادیات
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ﴿١﴾
سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند (۱)
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ﴿٢﴾
و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند (۲)
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ﴿٣﴾
و سوگند به سوارانی که هنگام صبح غافل گیرانه به دشمن هجوم می برند (۳)
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿٤﴾
و به وسیله آن هجوم، گرد و غبار فراوانی بر انگیزند (۴)
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿٥﴾
و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛ (۵)
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ﴿٦﴾
[که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است، (۶)
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ﴿٧﴾
و بی تردید خود او بر این ناسپاسی گواه است، (۷)
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾
و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به این سبب بخل می ورزد.] (۸)
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ﴿٩﴾
آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود. (۹)
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿١٠﴾
و آنچه در سینه هاست پدیدار گردد، (۱۰)
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ﴿١١﴾
بی تردید در آن روز پروردگارشان نسبت به آنان آگاه است [و بر پایه اعمال نیک و بدشان به آنان پاداش و کیفر دهد.] (۱۱)
