سوره شمس با صدای یاسر الدوسری
سوره شمس؛ خورشید و پاکی نفس
تلاوت سوره شمس یکی از پرطنینترین و پرمعناترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره شمس نود و یکمین سوره قرآن کریم است و ۱۵ آیه دارد. این سوره در مکه نازل شده و به دلیل سوگند خداوند به خورشید («شمس») به این نام معروف است. این سوره به موضوع پاکی و ناپاکی نفس و رستگاری یا شقاوت انسان میپردازد.
سوگندهای الهی به پدیدههای آفرینش
خداوند در ابتدای این سوره به چند پدیده بزرگ آفرینش سوگند یاد میکند: «وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا»؛ «قسم به خورشید و روشنایی (و گسترش نور) آن.»
سپس خداوند داستان قوم ثمود را روایت میکند: «کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا»؛ «قوم ثمود با سرکشی (خود) (پیامبرشان را) تکذیب کردند.» «إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا»؛ «هنگامی که شقیترین (و بدبختترین) آنان برخاست (تا شتر را پی کند).» «فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا»؛ «پس رسول خدا (صالح) به آنان گفت: این شتر خدا و نوبت آب خوردنش را (رعایت کنید).» «فَکَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا»؛ «پس او را تکذیب کردند و شتر را پی کردند.» «فَدَمْدَمَ عَلَیْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا»؛ «پس پروردگارشان به خاطر گناهانشان بر آنان عذاب فرستاد و (خاکها و خانههایشان را) یکسان و هموار کرد.» «وَلَا یَخَافُ عُقْبَاهَا»؛ «و (خداوند) از عاقبت (این عذاب) نمیترسد.»
فضیلت و خواص خواندن این سوره
پیشوایان دین خواندن این سوره را برای پاکی نفس، دوری از گناه، توبه و رستگاری توصیه میکنند.
تلاوت سوره شمس با صدای یاسر الدوسری
شیخ یاسر الدوسری با صدای پرطنین و تأثیرگذار، فضای سوگندهای الهی و پاکی نفس را به زیبایی تلاوت کرده است. لحن ایشان در آیات مربوط به نفس انسان، چنان پرمعنا و تأثیرگذار است که انسان را به تفکر در رفتار خود و پاکی نفس وامیدارد.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای یاسر الدوسری، درک عمیقتری از ارزش پاکی نفس و عاقبت گناه به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
یاسر الدوسری
سوره شمس
سوره شمس
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿١﴾
سوگند به خورشید و گسترش روشنی اش (۱)
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿٢﴾
و به ماه هنگامی که از پی آن برآید (۲)
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿٣﴾
و به روزچون خورشید را به خوبی آشکار کند (۳)
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ﴿٤﴾
و به شب هنگامی که خورشید را فرو پوشد (۴)
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ﴿٥﴾
و به آسمان و آنکه آن را بنا کرد (۵)
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿٦﴾
و به زمین و آنکه آن را گستراند (۶)
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿٧﴾
و به نفس و آنکه آن را درست و نیکو نمود، (۷)
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿٨﴾
پس بزه کاری و پرهیزکاری اش را به او الهام کرد. (۸)
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا ﴿٩﴾
بی تردید کسی که نفس را [از آلودگی پاک کرد و] رشد داد، رستگار شد. (۹)
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا ﴿١٠﴾
و کسی که آن را [به آلودگی ها و امور بازدارنده از رشد] بیالود [از رحمت حق] نومید شد. (۱۰)
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿١١﴾
قوم ثمود به سبب سرکشی و طغیانش [پیامبرشان را] تکذیب کرد، (۱۱)
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿١٢﴾
زمانی که بدبخت ترینشان به پا خاست. (۱۲)
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ﴿١٣﴾
پس فرستاده خدا به آنان گفت: ناقه خدا و آبشخورش را [واگذارید] (۱۳)
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿١٤﴾
ولی به تکذیب او برخاستند و ناقه را پی کردند، و در نتیجه پروردگارشان به خاطر گناهشان عذاب سختی بر آنان فرو ریخت و همه قوم را با خاک یکسان و برابر ساخت؛ (۱۴)
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿١٥﴾
و خدا از سرانجام آن کار [که نابودی ستمکاران است] پروایی ندارد. (۱۵)
