سوره عادیات با صدای سعد الغامدی
سوره عادیات؛ اسبان دونده و ناسپاسی انسان
تلاوت سوره عادیات یکی از پرطنینترین و هشداردهندهترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره عادیات صدمین سوره قرآن کریم است و ۱۱ آیه دارد. این سوره در مکه نازل شده و به دلیل سوگند خداوند به اسبان دونده (عادیات) به این نام معروف است. «عادیات» جمع «عادیه» و به معنای اسبانی است که در راه جهاد با سرعت تمام میتازند و از شدت دویدن، نفسزنان پیش میروند. این کلمه فقط در همین سوره آمده و نام سوره از همین واژه گرفته شده است.
سوره «عادیات»
«عادیات» به اسبانی گفته میشود که در میدان جنگ با سرعت تمام میدوند، از برخورد سمهایشان به سنگها جرقه بیرون میجهد و صبحگاهان برای حمله به دشمن یورش میبرند. خداوند در ابتدای سوره به این اسبان رزمنده سوگند یاد میکند و این سوگندها نشاندهنده ارزش والای جهاد و فداکاری در راه خداست. سپس خداوند به ناسپاسی انسان اشاره میکند و میفرماید که انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است. انسان هنگامی که نعمتی به او میرسد، به جای شکرگزاری، طغیان میکند و خود را بینیاز میپندارد. او سخت شیفته مال و ثروت است و برای به دست آوردن آن از هر راهی وارد میشود. در پایان، خداوند به قیامت هشدار میدهد و انسان را به یاد روزی میاندازد که تمام اسرار درون آشکار میشود و پروردگارش از همه اعمال او آگاه است.
فضیلت و خواص خواندن این سوره
پیشوایان دین خواندن این سوره را برای دفع ناسپاسی، شکرگزاری نعمتها و تذکر به قیامت توصیه میکنند.
تلاوت سوره عادیات با صدای سعد الغامدی
شیخ سعد الغامدی قاری برجسته عربستانی است. خداوند به او صدایی گرم، طنین دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره عادیات با صدای ایشان به دلیل آیات حماسی این سوره، تلاوتی پرشور و تأثیرگذار از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پراحساس سعد الغامدی، مفاسیم عمیق ناسپاسی انسان را به زیبایی به شنونده منتقل میکند. شنیدن این سوره با صدای سعد الغامدی، درک عمیقتری از ارزش شکرگزاری به شما میدهد.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
سعد الغامدی
سوره عادیات
سوره عادیات
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ﴿١﴾
سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند (۱)
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ﴿٢﴾
و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند (۲)
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ﴿٣﴾
و سوگند به سوارانی که هنگام صبح غافل گیرانه به دشمن هجوم می برند (۳)
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿٤﴾
و به وسیله آن هجوم، گرد و غبار فراوانی بر انگیزند (۴)
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿٥﴾
و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛ (۵)
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ﴿٦﴾
[که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است، (۶)
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ﴿٧﴾
و بی تردید خود او بر این ناسپاسی گواه است، (۷)
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾
و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به این سبب بخل می ورزد.] (۸)
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ﴿٩﴾
آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود. (۹)
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿١٠﴾
و آنچه در سینه هاست پدیدار گردد، (۱۰)
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ﴿١١﴾
بی تردید در آن روز پروردگارشان نسبت به آنان آگاه است [و بر پایه اعمال نیک و بدشان به آنان پاداش و کیفر دهد.] (۱۱)
