سوره مرسلات با صدای محمد صدیق منشاوی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی
وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا ﴿١﴾
سوگند به آن فرشتگانی که پی در پی فرستاده می شوند، (۱)
فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا ﴿٢﴾
و سوگند به آن فرشتگانی که [برای آوردن وحی در سرعت حرکت] چون تندبادند. (۲)
وَالنَّاشِرَاتِ نَشْرًا ﴿٣﴾
و سوگند به آن فرشتگانی که گشاینده صحیفه های وحی اند، (۳)
فَالْفَارِقَاتِ فَرْقًا ﴿٤﴾
و سوگند به آن فرشتگانی که جدا کننده حق از باطل اند، (۴)
فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْرًا ﴿٥﴾
و سوگند به آن فرشتگانی که القاکننده آیات آسمانی به پیامبران [اند،] (۵)
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿٦﴾
تا حجت [باشد برای اهل ایمان] و بیم و هشدار باشد [برای کافران] (۶)
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ ﴿٧﴾
[به همه این حقایق سوگند] که آنچه [به عنوان روز قیامت] وعده داده می شوید بی تردید واقع شدنی است. (۷)
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ ﴿٨﴾
در آن زمان که ستارگان محو و تاریک شوند، (۸)
وَإِذَا السَّمَاءُ فُرِجَتْ ﴿٩﴾
و آن زمانی که آسمان بشکافد. (۹)
وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴿١٠﴾
و آن زمان که کوه ها از بیخ و بن کنده شوند. (۱۰)
وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ ﴿١١﴾
و آن زمان که وقت حضور پیامبران [برای گواهی بر امت ها] معین شود. (۱۱)
لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ﴿١٢﴾
این امور برای چه روزی به تأخیر افتاده؟ (۱۲)
لِيَوْمِ الْفَصْلِ ﴿١٣﴾
برای روز داوری (۱۳)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ ﴿١٤﴾
و تو چه می دانی روز داوری چیست؟ (۱۴)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٥﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان؛ (۱۵)
أَلَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ ﴿١٦﴾
آیا پیشینیان را [به سبب تکذیبشان] هلاک نکردیم؟ (۱۶)
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ ﴿١٧﴾
سپس به دنبال آنان دیگران را هم [به سبب تکذیبشان] هلاک می کنیم. (۱۷)
كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ﴿١٨﴾
با گنهکاران این گونه رفتار می کنیم. (۱۸)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٩﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۱۹)
أَلَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ ﴿٢٠﴾
آیا شما را از آبی پست و بی مقدار نیافریدیم؟ (۲۰)
فَجَعَلْنَاهُ فِي قَرَارٍ مَكِينٍ ﴿٢١﴾
پس آن را در جایگاهی استوار قرار دادیم (۲۱)
إِلَىٰ قَدَرٍ مَعْلُومٍ ﴿٢٢﴾
تا زمانی معین؛ (۲۲)
فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ الْقَادِرُونَ ﴿٢٣﴾
پس توانا بودیم و چه نیکو تواناییم. (۲۳)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿٢٤﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۲۴)
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ كِفَاتًا ﴿٢٥﴾
آیا زمین را فراهم آورنده [انسان ها] قرار ندادیم؟ (۲۵)
أَحْيَاءً وَأَمْوَاتًا ﴿٢٦﴾
هم در حال حیاتشان و هم زمان مرگشان (۲۶)
وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُمْ مَاءً فُرَاتًا ﴿٢٧﴾
و کوه های استوار و بلند در آن قرار دادیم و شما را آبی گوارا نوشاندیم. (۲۷)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿٢٨﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۲۸)
انْطَلِقُوا إِلَىٰ مَا كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿٢٩﴾
[آن روز به آنان گویند:] به سوی آتشی که همواره آن را تکذیب می کردید، بروید؛ (۲۹)
انْطَلِقُوا إِلَىٰ ظِلٍّ ذِي ثَلَاثِ شُعَبٍ ﴿٣٠﴾
و [نیز] به سوی سایه ای [از دود متراکم و آتش زا] که دارای سه شاخه است، بروید. (۳۰)
لَا ظَلِيلٍ وَلَا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ ﴿٣١﴾
[سایه ای که] نه مانع از حرارت است، و نه از شعله های آتش جلوگیری می کند. (۳۱)
إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ ﴿٣٢﴾
آن آتش، شراره هایی چون ساختمان بلند پرتاب می کند. (۳۲)
كَأَنَّهُ جِمَالَتٌ صُفْرٌ ﴿٣٣﴾
گویی آن شراره ها هم چون شتران زرد رنگ هستند. (۳۳)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿٣٤﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۳۴)
هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنْطِقُونَ ﴿٣٥﴾
این روزی است که [انسان ها چون موقعیتی نمی بینند برای دفاع از خود] سخن نمی گویند، (۳۵)
وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ﴿٣٦﴾
و به آنان اجازه داده نمی شود که عذرخواهی کنند. (۳۶)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿٣٧﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۳۷)
هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَاكُمْ وَالْأَوَّلِينَ ﴿٣٨﴾
امروز همان روز داوری است که شما و پیشینیان را در آن جمع کرده ایم. (۳۸)
فَإِنْ كَانَ لَكُمْ كَيْدٌ فَكِيدُونِ ﴿٣٩﴾
پس اگر [برای فرار از عذاب] چاره و تدبیری دارید، آن را به کار گیرید. (۳۹)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿٤٠﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۴۰)
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ ﴿٤١﴾
به یقین پرهیزکاران در زیر سایه ها و کنار چشمه سارهایند، (۴۱)
وَفَوَاكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٤٢﴾
و نزد میوه هایی از آنچه همواره بخواهند. (۴۲)
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٤٣﴾
[به آنان گویند:] به پاداش اعمالی که همواره انجام می دادید، بخورید و بیاشامید گوارایتان باد. (۴۳)
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿٤٤﴾
ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم. (۴۴)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿٤٥﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۴۵)
كُلُوا وَتَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ ﴿٤٦﴾
[شما ای کافران و مشرکان! در این دنیا] بخورید و اندک زمانی برخوردار شوید که شما گنهکارید [و بی تردید به کیفر اعمالتان گرفتار خواهید شد.] (۴۶)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿٤٧﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۴۷)
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لَا يَرْكَعُونَ ﴿٤٨﴾
و هنگامی که به آنان گویند: [در برابر خدا] رکوع کنید، رکوع نمی کنند. (۴۸)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ﴿٤٩﴾
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۴۹)
فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ ﴿٥٠﴾
[اگر به قرآن ایمان نیاورند] پس به کدام سخن بعد از آن ایمان می آورند؟ (۵۰)