آیات دلنشین مرجع تخصصی تلاوت قرآن با صدای بهترین قاریان
صفحه اصلی قرآن کریم دسته بندی قاریان برتر جستجو

جستجو در سایت

manshawy

سوره بروج؛ سوگند به آسمان دارای برج‌ها و سرگذشت اصحاب اخدود

تلاوت سوره بروج با صدای محمد صدیق منشاوی فضایی از تفکر در عظمت خداوند و سرگذشت عبرت‌انگیز اصحاب اخدود را به شنونده منتقل می‌کند. سوره بروج با ۲۲ آیه، از سوره‌های مکی قرآن کریم است که با سوگند به آسمان دارای برج‌ها آغاز می‌شود. منشاوی با صدای زیبا و تأثیرگذار خود، آیات این سوره را به گونه‌ای تلاوت می‌کند که شنونده را به تفکر در عظمت خداوند وادار می‌سازد.

چرا این سوره «بروج» نام گرفته است؟

این سوره به دلیل کلمه «البروج» در آیه اول، به این نام خوانده می‌شود. «بروج» جمع «برج» به معنای قصرها و کاخ‌های بلند است و در این آیه، به آسمانی که دارای برج‌های ستاره‌ای است، سوگند یاد شده است. این سوره به سرگذشت اصحاب اخدود (مؤمنانی که در آتش سوزانده شدند) و سرنوشت مؤمنان و کافران در روز قیامت می‌پردازد.

فضیلت و برکات خواندن این سوره

خواندن سوره بروج، که از سوره‌های ارزشمند قرآن کریم است، به تقویت ایمان و تفکر در عظمت خداوند کمک می‌کند. در روایات آمده است که هر کس سوره بروج را قرائت کند، به تعداد روزهای جمعه و عرفه‌ای که درک کرده، به او پاداش داده می‌شود. همچنین این سوره انسان را به صبر و استقامت در برابر سختی‌ها دعوت می‌نماید.

تلاوت سوره بروج با صدای محمد صدیق منشاوی

شیخ محمد صدیق منشاوی با سبک خاص خود، فضایی پرمعنا به این سوره بخشیده است. تلاوت او در آیات مربوط به عظمت خداوند، شنونده را به تفکر در قدرت الهی دعوت می‌کند و در آیات توحید، ایمان را در دل زنده می‌سازد. این تلاوت از جمله ماندگارترین تلاوت‌های سوره بروج است.

در ادامه می‌توانید این تلاوت ناب را بشنوید و از برکات معنوی آن بهره‌مند شوید. کیفیت صوتی این فایل عالی است و برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی کاملاً مناسب می‌باشد.

Art

سوره بروج

محمد صدیق منشاوی

00:00
00:00

سوره بروج

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ ﴿١﴾
سوگند به آسمان که دارای برج هاست (۱)
وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ ﴿٢﴾
و سوگند به روزی که [برپا شدنش را برای داوری میان مردم] وعده داده اند (۲)
وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ ﴿٣﴾
و سوگند به شاهد [که پیامبر هر امت است] و مورد مشاهده [که اعمال هر امت است؛] (۳)
قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ ﴿٤﴾
مرده باد صاحبان آن خندق [که مؤمنان را در آن سوزاندند.] (۴)
النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ ﴿٥﴾
آن آتشی که آتش گیرانه اش فراوان و بسیار بود، (۵)
إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ ﴿٦﴾
هنگامی که آنان پیرامونش [به تماشا] نشسته بودند (۶)
وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ ﴿٧﴾
و آنچه را از شکنجه و آسیب درباره مؤمنان انجام می دادند تماشاگر و ناظر بودند (۷)
وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ﴿٨﴾
و از مؤمنان چیزی را منفور و ناپسند نمی داشتند مگر ایمانشان را به خدای توانای شکست ناپذیر و ستوده؛ (۸)
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿٩﴾
خدایی که مالکیّت و فرمانروایی آسمان ها و زمین در سیطره اوست و خدا بر همه چیز گواه است. (۹)
إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ ﴿١٠﴾
کسانی که مردان و زنان مؤمن را مورد شکنجه و آزار قرار دادند، سپس توبه نکردند، نهایتاً عذاب دوزخ و عذاب سوزان برای آنان است. (۱۰)
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ ﴿١١﴾
بی تردید کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند بهشت هایی که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است، ویژه آنان است، این است کامیابی بزرگ. (۱۱)
إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿١٢﴾
بی تردید به قهر گرفتن و مجازات پروردگارت بسیار سخت است. …. (۱۲)
إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ ﴿١٣﴾
اوست که [مخلوقات را] می آفریند، و [پس از مرگ] باز می گرداند…. (۱۳)
وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ﴿١٤﴾
و او بسیار آمرزنده و دوستدار [مؤمنان] است. (۱۴)
ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ ﴿١٥﴾
صاحب عرش و ارجمند [و عالی صفات] است. …. (۱۵)
فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ ﴿١٦﴾
آنچه را بخواهد [بی آنکه بازدارنده ای در برابرش باشد] انجام می دهد. …. (۱۶)
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ ﴿١٧﴾
آیا خبر آن سپاهیان به تو رسیده است؟ (۱۷)
فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿١٨﴾
[سپاهیان] فرعون و ثمود [که به سبب تکذیبشان به عذابی دردناک دچار شدند؛] (۱۸)
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ ﴿١٩﴾
[فقط آنان تکذیب گر نبودند] بلکه کافران [قوم تو] در تکذیبی سخت ترند…. (۱۹)
وَاللَّهُ مِنْ وَرَائِهِمْ مُحِيطٌ ﴿٢٠﴾
و خدا از همه سو بر آنان احاطه دارد. (۲۰)
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ ﴿٢١﴾
[چنین نیست که درباره قرآن می پندارند] بلکه آن، قرآنی باعظمت و بلند مرتبه است (۲۱)
فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ ﴿٢٢﴾
که در لوح محفوظ است [به همین خاطر از دستبرد هر تحریف گری مصون است.] (۲۲)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *