سوره علق با صدای محمد صدیق منشاوی
سوره علق؛ اولین آیات نازل شده و آفرینش انسان
تلاوت سوره علق با صدای محمد صدیق منشاوی فضایی از تفکر در اولین آیات نازل شده و آفرینش انسان را به شنونده منتقل میکند. سوره علق با ۱۹ آیه، از سورههای مکی قرآن کریم است که اولین آیات نازل شده بر پیامبر (ص) در آن قرار دارد. منشاوی با صدای زیبا و تأثیرگذار خود، آیات این سوره را به گونهای تلاوت میکند که شنونده را به تفکر در عظمت خداوند وادار میسازد.
چرا این سوره «علق» نام گرفته است؟
این سوره به دلیل کلمه «علق» در آیه دوم، به این نام خوانده میشود. در این آیه، به آفرینش انسان از خون بسته اشاره دارد. این سوره شامل اولین آیات قرآن است که در غار حرا بر پیامبر (ص) نازل شد و به ارزش علم و خواندن تأکید دارد. این سوره همچنین به سرانجام کسانی که انسان را از نماز باز میدارند، میپردازد.
فضیلت و برکات خواندن این سوره
خواندن سوره علق، که از سورههای ارزشمند قرآن کریم است، به تقویت ایمان و اهمیت علم و دانش کمک میکند. در روایات آمده است که هر کس این سوره را قرائت کند، مانند آن است که تمام قرآن را قرائت کرده است. این سوره انسان را به علمآموزی و خواندن دعوت مینماید و او را از غرور و تکبر برحذر میدارد.
تلاوت سوره علق با صدای محمد صدیق منشاوی
شیخ محمد صدیق منشاوی با سبک خاص خود، فضایی پرمعنا به این سوره بخشیده است. تلاوت او در آیات مربوط به آفرینش انسان، شنونده را به تفکر در عظمت خداوند دعوت میکند و در آیات توحید، ایمان را در دل زنده میسازد. این تلاوت از جمله ماندگارترین تلاوتهای سوره علق است.
در ادامه میتوانید این تلاوت ناب را بشنوید و از برکات معنوی آن بهرهمند شوید. کیفیت صوتی این فایل عالی است و برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی کاملاً مناسب میباشد.
محمد صدیق منشاوی
سوره علق
سوره علق
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ﴿١﴾
بخوان به نام پروردگارت که [همه آفریده ها را] آفریده؛ (۱)
خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾
[همان که] انسان را از علق به وجود آورد. (۲)
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ ﴿٣﴾
بخوان در حالی که پروردگارت کریم ترین [کریمان] است. (۳)
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ ﴿٤﴾
همان که به وسیله قلم آموخت، (۴)
عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿٥﴾
[و] به انسان آنچه را نمی دانست تعلیم داد. (۵)
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ ﴿٦﴾
این چنین نیست [که انسان سپاس گزار باشد] مسلماً انسان سرکشی می کند. (۶)
أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ ﴿٧﴾
برای اینکه خود را بی نیاز می پندارد. (۷)
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ ﴿٨﴾
بی تردید بازگشت به سوی پروردگار توست. (۸)
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ ﴿٩﴾
مرا خبر ده، آیا آن کسی که باز می دارد، (۹)
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ ﴿١٠﴾
بنده ای را هنگامی که نماز می خواند؟ (۱۰)
أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ ﴿١١﴾
مرا خبر ده، اگر این بنده نمازگزار بر راه راست باشد (۱۱)
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ ﴿١٢﴾
یا [دیگران را] به پرهیزکاری وادارد؟ [آیا آن بازدارنده سزاوار کیفر سخت نیست؟] (۱۲)
أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٣﴾
مرا خبر ده، اگر این بازدارنده [دین را] تکذیب کند و [از فرمان حق] روی برگرداند [مستحق مجازات سخت نیست؟!] (۱۳)
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾
مگر ندانسته که قطعاً خدا [همه کارهایش را] می بیند؟ (۱۴)
كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾
این چنین نیست که می پندارد [که ما کارهایش را زیرنظر نداریم،] اگر [از کارهایش] باز نایستد، به شدت موی جلوی سرش را می گیریم [و به سوی دوزخ می کشانیم.] (۱۵)
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿١٦﴾
[آری] موی جلوی سر دروغگوی خطاپیشه را (۱۶)
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ ﴿١٧﴾
پس [اگر بخواهد] اهل مجلس و انجمنش را [برای یاری دادنش] فرا خواند، (۱۷)
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾
ما هم به زودی مأموران آتش دوزخ را فرا می خوانیم. (۱۸)
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ﴿١٩﴾
این چنین نیست [که بتواند برای نجات خود کاری کند]، هرگز از او اطاعت مکن، و سجده کن و به خدا تقرب جوی. (۱۹)