سوره انفطار با صدای عبدالباسط
سوره انفطار؛ سوره شکافته شدن آسمان
تلاوت سوره انفطار یکی از هشداردهندهترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره انفطار هشتاد و دومین سوره قرآن کریم است و ۱۹ آیه دارد. خداوند این سوره را به نام «انفطار» (شکافته شدن) نامیده است. پیامبر اکرم (ص) این سوره را در مکه از جبرئیل دریافت کرد.
سوره «انفطار»
خداوند در ابتدای سوره میفرماید: «هنگامی که آسمان شکافته شود و ستارگان پراکنده گردند و دریاها جوشان شوند و قبرها بیرون ریخته شوند، هر کسی میداند چه چیزی را پیش فرستاده است.» سپس خداوند کرامت انسان را یادآوری میشود: «ای انسان! چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور کرده؟» فرشتگانی بر شما گمارده شدهاند که اعمالتان را مینویسند.
فضیلت و خواص خواندن این سوره
پیامبر اسلام (ص) میفرمایند: «هرکس سوره انفطار را بخواند، خداوند به تعداد هر قطره آبی که در دریاهاست، حسنه به او عطا میکند.» پیشوایان دین خواندن این سوره را برای حفظ از غرور و تکبر توصیه میکنند. آیه ۶ میفرماید: «ای انسان! چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور کرده؟»
تلاوت سوره انفطار با صدای عبدالباسط
شیخ عبدالباسط عبدالصمد بدون شک یکی از بزرگترین، محبوبترین و ماندگارترین قاریان تاریخ جهان اسلام است. خداوند به او صدایی گرم، طنینی دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره انفطار با صدای ایشان به دلیل آیات هشداردهنده این سوره، تلاوتی پرشور و تأثیرگذار از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پراحساس عبدالباسط، مفاهیم عمیق قیامت را به زیبایی به شنونده منتقل میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای عبدالباسط، درک عمیقتری از قیامت به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
عبدالباسط عبدالصمد
سوره انفطار
سوره انفطار
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ ﴿١﴾
هنگامی که آسمان بشکافد (۱)
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ ﴿٢﴾
و هنگامی که ستارگان پراکنده شوند (۲)
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾
و هنگامی که دریاها شکافته شوند [و به هم بپیوندند] (۳)
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾
و هنگامی که قبرها زیر و رو شوند، (۴)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾
هرکسی آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده و باز پس نهاده بداند. (۵)
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿٦﴾
ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟ (۶)
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾
همان کسی که تو را آفرید و اندامت را درست و نیکو ساخت و متعادل و متناسب قرار داد، (۷)
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾
و تو را در هر نقش و صورتی که خواست ترکیب کرد. (۸)
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿٩﴾
این چنین نیست [که سبب ارتکاب گناهانتان مغرور بودنتان به بزرگواری پروردگار باشد]، بلکه روز جزا را تکذیب می کنید [و با این تکذیب، راه گناه را به روی خود باز می نمایید،] (۹)
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿١٠﴾
و بی تردید بر شما نگهبانانی گماشته اند (۱۰)
كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿١١﴾
بزرگوارانی نویسنده (۱۱)
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾
که آنچه را [از خیر و شر] انجام می دهید، می دانند [و ضبط می کنند.] (۱۲)
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿١٣﴾
به یقین نیکان در نعمت فراوانی قرار دارند (۱۳)
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿١٤﴾
و مسلماً گناهکاران در دوزخ اند (۱۴)
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿١٥﴾
[که] روز پاداش در آن درآیند، (۱۵)
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿١٦﴾
و آنان از دوزخ غایب نمی شوند (۱۶)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿١٧﴾
و تو چه می دانی روز جزا چیست؟ (۱۷)
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿١٨﴾
باز چه می دانی روز جزا چیست؟ (۱۸)
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿١٩﴾
روزی که کسی از کسی چیزی از عذاب را دفع نمی کند، و در آن روز، فرمان و حکم ویژه خداست. (۱۹)