سوره عادیات با صدای عبدالباسط
سوره عادیات؛ سوره اسبان دونده و ناسپاسی انسان
تلاوت سوره عادیات یکی از پرطنینترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره عادیات صدمین سوره قرآن کریم است و ۱۱ آیه دارد. خداوند این سوره را به نام «عادیات» (اسبهای دونده) نامیده است. پیامبر اکرم (ص) این سوره را در مکه از جبرئیل دریافت کرد.
سوره «عادیات»
خداوند در ابتدای سوره به اسبان دونده سوگند یاد میکند: «قسم به اسبانی که نفسزنان میدوند و از سُم خود جرقه برمیآورند و صبحگاهان حمله میکنند و در همان حال گرد و غبار برمیانگیزند و در میان دشمنان نفوذ میکنند.» سپس خداوند میفرماید: «همانا انسان در برابر پروردگارش بسیار ناسپاس است و خود بر این گفته گواه است و او مال را بسیار دوست دارد.» در پایان میفرماید: «آیا نمیداند هنگامی که آنچه در قبرهاست بیرون ریخته شود و آنچه در سینههاست آشکار گردد، پروردگارشان در آن روز به آنان آگاه است؟»
تلاوت سوره عادیات با صدای عبدالباسط
شیخ عبدالباسط عبدالصمد بدون شک یکی از بزرگترین، محبوبترین و ماندگارترین قاریان تاریخ جهان اسلام است. خداوند به او صدایی گرم، طنینی دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره عادیات با صدای ایشان به دلیل آیات پرطنین این سوره، تلاوتی پرشور و تأثیرگذار از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پراحساس عبدالباسط، مفاهیم عمیق ناسپاسی انسان را به زیبایی به شنونده منتقل میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای عبدالباسط، درک عمیقتری از شکرگزاری نعمتها به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
عبدالباسط عبدالصمد
سوره عادیات
سوره عادیات
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ﴿١﴾
سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند (۱)
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ﴿٢﴾
و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند (۲)
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ﴿٣﴾
و سوگند به سوارانی که هنگام صبح غافل گیرانه به دشمن هجوم می برند (۳)
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿٤﴾
و به وسیله آن هجوم، گرد و غبار فراوانی بر انگیزند (۴)
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿٥﴾
و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛ (۵)
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ﴿٦﴾
[که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است، (۶)
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ﴿٧﴾
و بی تردید خود او بر این ناسپاسی گواه است، (۷)
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾
و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به این سبب بخل می ورزد.] (۸)
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ﴿٩﴾
آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود. (۹)
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿١٠﴾
و آنچه در سینه هاست پدیدار گردد، (۱۰)
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ﴿١١﴾
بی تردید در آن روز پروردگارشان نسبت به آنان آگاه است [و بر پایه اعمال نیک و بدشان به آنان پاداش و کیفر دهد.] (۱۱)
