سوره زلزله با صدای عبدالباسط
سوره زلزله؛ سوره زلزله قیامت و حساب اعمال
تلاوت سوره زلزله یکی از هشداردهندهترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره زلزله نود و نهمین سوره قرآن کریم است و ۸ آیه دارد. خداوند این سوره را به نام «زلزله» (زلزله قیامت) نامیده است. پیامبر اکرم (ص) این سوره را در مدینه از جبرئیل دریافت کرد.
سوره «زلزله»
خداوند میفرماید: «هنگامی که زمین با لرزش شدید خود بلرزد و زمین بارهای سنگین خود را بیرون اندازد و انسان گوید زمین را چه شده است؟ در آن روز زمین اخبار خود را بازگو میکند، زیرا پروردگارت به او وحی کرده است.» در آن روز مردم گروه گروه بیرون آیند تا اعمالشان به آنان نشان داده شود. «پس هرکس به اندازه ذرهای نیکی کند، آن را میبیند و هرکس به اندازه ذرهای بدی کند، آن را میبیند.»
تلاوت سوره زلزله با صدای عبدالباسط
شیخ عبدالباسط عبدالصمد بدون شک یکی از بزرگترین، محبوبترین و ماندگارترین قاریان تاریخ جهان اسلام است. خداوند به او صدایی گرم، طنینی دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره زلزله با صدای ایشان به دلیل آیات هشداردهنده این سوره، تلاوتی پرشور و تأثیرگذار از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پراحساس عبدالباسط، مفاهیم عمیق قیامت را به زیبایی به شنونده منتقل میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای عبدالباسط، درک عمیقتری از حساب اعمال به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
عبدالباسط عبدالصمد
سوره زلزله
سوره زلزله
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿١﴾
هنگامی که زمین را با [شدیدترین] لرزشش بلرزانند، (۱)
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿٢﴾
و زمین بارهای گرانش را بیرون اندازد، (۲)
وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا ﴿٣﴾
و انسان بگوید: زمین را چه شده است؟ (۳)
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿٤﴾
آن روز است که زمین اخبار خود را می گوید؛ (۴)
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾
زیرا که پروردگارت به او وحی کرده است. (۵)
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ﴿٦﴾
آن روز مردم [پس از پایان حساب] به صورت گروه های پراکنده [به سوی منزل های ابدی خود بهشت یا دوزخ] باز می گردند، تا اعمالشان را [به صورت تجسم یافته] به آنان نشان دهند. (۶)
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ﴿٧﴾
پس هرکس هموزن ذره ای نیکی کند، آن نیکی را ببیند. (۷)
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ﴿٨﴾
و هرکس هموزن ذره ای بدی کند، آن بدی را ببیند. (۸)
