سوره قارعه با صدای عبدالباسط
سوره قارعه؛ سوره قیامت کوبنده
تلاوت سوره قارعه یکی از هشداردهندهترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره قارعه صد و یکمین سوره قرآن کریم است و ۱۱ آیه دارد. خداوند این سوره را به نام «قارعه» (قیامت کوبنده) نامیده است. پیامبر اکرم (ص) این سوره را در مکه از جبرئیل دریافت کرد.
سوره «قارعه»
خداوند میفرماید: «قارعه چیست؟ و تو چه میدانی قارعه چیست؟ روزی که مردم مانند پروانههای پراکنده شوند و کوهها مانند پشم زده شده گردند.» در آن روز، هر کس ترازویش سنگین باشد، در زندگی رضایتبخشی است و هر کس ترازویش سبک باشد، جایگاهش هاویه (آتش سوزان) است. «و تو چه میدانی هاویه چیست؟ آتشی است بسیار سوزان.»
تلاوت سوره قارعه با صدای عبدالباسط
شیخ عبدالباسط عبدالصمد بدون شک یکی از بزرگترین، محبوبترین و ماندگارترین قاریان تاریخ جهان اسلام است. خداوند به او صدایی گرم، طنینی دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره قارعه با صدای ایشان به دلیل آیات هشداردهنده این سوره، تلاوتی پرشور و روحانی از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پراحساس عبدالباسط، مفاهیم عمیق قیامت را به زیبایی به شنونده منتقل میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای عبدالباسط، درک عمیقتری از قیامت به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
عبدالباسط عبدالصمد
سوره قارعه
سوره قارعه
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
الْقَارِعَةُ ﴿١﴾
آن کوبنده (۱)
مَا الْقَارِعَةُ ﴿٢﴾
چیست آن کوبنده؟ (۲)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ ﴿٣﴾
و تو چه می دانی آن کوبنده چیست؟ (۳)
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ﴿٤﴾
روزی که مردم [در سراسیمگی] چون پروانه های پراکنده اند (۴)
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ﴿٥﴾
و کوه ها مانند پشم رنگین حلاجی شده گردد! (۵)
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ ﴿٦﴾
اما هرکس اعمال وزن شده اش سنگین و باارزش است؛ (۶)
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ﴿٧﴾
پس او در یک زندگی خوش و پسندیده ای است، (۷)
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ ﴿٨﴾
و اما هرکس اعمال وزن شدهاش سبک و بیارزش است، (۸)
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ﴿٩﴾
پس جایگاه و پناهگاهش هاویه است، (۹)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ ﴿١٠﴾
و تو چه می دانی هاویه چیست؟ (۱۰)
نَارٌ حَامِيَةٌ ﴿١١﴾
آتشی بسیار داغ و سوزان است. (۱۱)