آیات دلنشین مرجع تخصصی تلاوت قرآن با صدای بهترین قاریان
صفحه اصلی قرآن کریم دسته بندی قاریان برتر جستجو

جستجو در سایت

manshawy

سوره قارعه؛ روز کوبنده قیامت

تلاوت سوره قارعه با صدای محمد صدیق منشاوی فضایی از تفکر در روز قیامت و هولناکی‌های آن را به شنونده منتقل می‌کند. سوره قارعه با ۱۱ آیه، صد و یکمین سوره قرآن کریم است که به روز قیامت و سرنوشت انسان‌ها می‌پردازد. منشاوی با صدای زیبا و تأثیرگذار خود، آیات این سوره را به گونه‌ای تلاوت می‌کند که شنونده را به تفکر در عظمت خداوند و روز جزا وادار می‌سازد.

چرا این سوره «قارعه» نام گرفته است؟

این سوره به دلیل کلمه «القارعه» در آیه اول، به این نام خوانده می‌شود. «قارعه» به معنای کوبنده و هولناک است و یکی از نام‌های روز قیامت می‌باشد. در این سوره، خداوند با لحنی پرسشگرانه می‌فرماید: «قارعه چیست؟ و تو چه می‌دانی قارعه چیست؟» تا عظمت و هولناکی آن روز را به انسان یادآوری کند. این سوره به دو گروه از انسان‌ها در روز قیامت اشاره دارد: کسانی که اعمالشان سنگین است، در زندگی رضایت‌بخشی خواهند بود و کسانی که اعمالشان سبک است، جایگاهشان هاویه (دوزخ) خواهد بود.

فضیلت و برکات خواندن این سوره

خواندن سوره قارعه، که از سوره‌های ارزشمند قرآن کریم است، به تقویت ایمان و تفکر در روز قیامت کمک می‌کند. این سوره انسان را به یادآوری هولناکی‌های قیامت و آمادگی برای آن دعوت می‌نماید. تلاوت این سوره، به انسان یادآوری می‌کند که اعمال نیک و بد در آن روز سنجیده می‌شود و سرنوشت هر کس بر اساس سنگینی یا سبکی اعمالش تعیین می‌گردد.

تلاوت سوره قارعه با صدای محمد صدیق منشاوی

شیخ محمد صدیق منشاوی با سبک خاص خود، فضایی پرمعنا به این سوره بخشیده است. تلاوت او در آیات مربوط به روز قیامت، شنونده را به تفکر در عظمت خداوند دعوت می‌کند و در آیات توحید، ایمان را در دل زنده می‌سازد. این تلاوت از جمله ماندگارترین تلاوت‌های سوره قارعه است.

در ادامه می‌توانید این تلاوت ناب را بشنوید و از برکات معنوی آن بهره‌مند شوید. کیفیت صوتی این فایل عالی است و برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی کاملاً مناسب می‌باشد.

Art

سوره قارعه

محمد صدیق منشاوی

00:00
00:00

سوره قارعه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی
الْقَارِعَةُ ﴿١﴾
آن کوبنده (۱)
مَا الْقَارِعَةُ ﴿٢﴾
چیست آن کوبنده؟ (۲)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ ﴿٣﴾
و تو چه می دانی آن کوبنده چیست؟ (۳)
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ﴿٤﴾
روزی که مردم [در سراسیمگی] چون پروانه های پراکنده اند (۴)
وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ ﴿٥﴾
و کوه ها مانند پشم رنگین حلاجی شده گردد! (۵)
فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ ﴿٦﴾
اما هرکس اعمال وزن شده اش سنگین و باارزش است؛ (۶)
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ ﴿٧﴾
پس او در یک زندگی خوش و پسندیده ای است، (۷)
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ ﴿٨﴾
و اما هرکس اعمال وزن شده‌اش سبک و بی‌ارزش است، (۸)
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ﴿٩﴾
پس جایگاه و پناهگاهش هاویه است، (۹)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ ﴿١٠﴾
و تو چه می دانی هاویه چیست؟ (۱۰)
نَارٌ حَامِيَةٌ ﴿١١﴾
آتشی بسیار داغ و سوزان است. (۱۱)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *