سوره فاتحه با صدای ماهر المعیقلی
سوره فاتحه؛ امالکتاب و افتخار قرآن
تلاوت سوره فاتحه اولین و مهمترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره فاتحه اولین سوره قرآن کریم است و ۷ آیه دارد. خداوند این سوره را به نام «فاتحه» (آغازگر) نامیده است. این سوره در مکه نازل شده و به «امالکتاب» (مادر کتاب) و «سبع المثانی» (هفت آیه مکرر) نیز معروف است.
فضیلت و خواص خواندن این سوره
پیشوایان دین خواندن این سوره را برای شفای بیماران، آرامش قلب، گشایش کارها و برکت در زندگی توصیه میکنند. آیه ۵ میفرماید: «ایاک نعبد و ایاک نستعین» (تنها تو را میپرستیم و تنها از تو یاری میخواهیم).
تلاوت سوره فاتحه با صدای ماهر المعیقلی
شیخ ماهر المعیقلی بدون شک یکی از بزرگترین، محبوبترین و ماندگارترین قاریان تاریخ جهان اسلام است. خداوند به او صدایی گرم، طنینی دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره فاتحه با صدای ایشان به دلیل آیات پرمعنای این سوره، تلاوتی روحانی و دلنشین از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پراحساس ماهر المعیقلی، مفاهیم عمیق توحید و بندگی را به زیبایی به شنونده منتقل میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای ماهر المعیقلی، درک عمیقتری از حمد و ستایش الهی به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
ماهر المعیقلی
سوره فاتحه
سوره فاتحه
به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی. (۱)
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٢﴾
همه ستایش ها، ویژه خدا، مالک و مربّی جهانیان است. (۲)
الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ﴿٣﴾
رحمتش بی اندازه و مهربانی اش همیشگی است. (۳)
مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ﴿٤﴾
مالک و فرمانروای روز پاداش و کیفر است. (۴)
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴿٥﴾
[پروردگارا!] تنها تو را می پرستیم وتنها از تو کمک می خواهیم. (۵)
اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿٦﴾
ما را به راهِ راست راهنمایی کن. (۶)
صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ ﴿٧﴾
راه کسانی [چون پیامبران، صدّیقان، شهیدان و صالحان که به خاطر لیاقتشان] به آنان نعمتِ [ایمان، عمل شایسته و اخلاق حسنه] عطا کردی، هم آنان که نه مورد خشم تواند و نه گمراه اند. (۷)
