سوره فاتحه با صدای محمد صدیق منشاوی
سوره فاتحه؛ امالکتاب
تلاوت سوره فاتحه با صدای محمد صدیق منشاوی یکی از پرشورترین و تأثیرگذارترین تلاوتهای این سوره است. سوره فاتحه هفت آیه دارد و در هر رکعت نماز خوانده میشود. این سوره را «امالکتاب» (مادر کتاب) و «شافیه» (شفابخش) نیز مینامند. منشاوی در تلاوت این سوره، با لحنی حزین و عارفانه، شنونده را به عمق معنای «ایاک نعبد و ایاک نستعین» میبرد و فضایی از خشوع و بندگی را به تصویر میکشد.
چرا این سوره «فاتحه» نام گرفته است؟
خداوند در ابتدای سوره میفرماید: «بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد لله رب العالمین…» سوره فاتحه به این دلیل «فاتحه» (آغازگر) نامیده شده است، زیرا قرآن با این سوره آغاز میشود. پیامبر اسلام (ص) میفرمایند: «هیچ سورهای در تورات، انجیل، زبور و قرآن مانند سوره فاتحه نازل نشده است.» خواندن این سوره در هر رکعت نماز واجب است.
فضیلت و خواص خواندن این سوره
این سوره درمان دردها و آرامشبخش دلهای پریشان است. پیشوایان دین خواندن آن را برای شفای بیماران، گشایش کارها و دفع بلا توصیه کردهاند.
تلاوت سوره فاتحه با صدای محمد صدیق منشاوی
شیخ محمد صدیق منشاوی با سبک خاص خود، فضایی ملکوتی به این سوره بخشیده است. تلاوت او در این سوره، شنونده را به عمق عبودیت و بندگی میبرد و با لحن پراحساس خود، حال و هوای دیگری به کلمات «مالک یوم الدین» میدهد. بسیاری از شنوندگان معتقدند تلاوت منشاوی از سوره فاتحه، یکی از ماندگارترین تلاوتهای تاریخ است.
در ادامه میتوانید این تلاوت ناب را بشنوید و از فضای معنوی آن بهره ببرید. کیفیت صوتی این فایل عالی است و برای استفاده در منزل، ماشین و گوشی همراه مناسب میباشد.
محمد صدیق منشاوی
سوره فاتحه
سوره فاتحه
به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی. (۱)
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٢﴾
همه ستایش ها، ویژه خدا، مالک و مربّی جهانیان است. (۲)
الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ﴿٣﴾
رحمتش بی اندازه و مهربانی اش همیشگی است. (۳)
مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ﴿٤﴾
مالک و فرمانروای روز پاداش و کیفر است. (۴)
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴿٥﴾
[پروردگارا!] تنها تو را می پرستیم وتنها از تو کمک می خواهیم. (۵)
اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿٦﴾
ما را به راهِ راست راهنمایی کن. (۶)
صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ ﴿٧﴾
راه کسانی [چون پیامبران، صدّیقان، شهیدان و صالحان که به خاطر لیاقتشان] به آنان نعمتِ [ایمان، عمل شایسته و اخلاق حسنه] عطا کردی، هم آنان که نه مورد خشم تواند و نه گمراه اند. (۷)
