سوره اعلی با صدای محمد صدیق منشاوی
سوره اعلی؛ تسبیح نام پروردگار برتر
تلاوت سوره اعلی با صدای محمد صدیق منشاوی فضایی از تفکر در تسبیح خداوند و عظمت او را به شنونده منتقل میکند. سوره اعلی با ۱۹ آیه، از سورههای مکی قرآن کریم است که با تسبیح نام پروردگار برتر آغاز میشود. منشاوی با صدای زیبا و تأثیرگذار خود، آیات این سوره را به گونهای تلاوت میکند که شنونده را به تفکر در عظمت خداوند وادار میسازد.
چرا این سوره «اعلی» نام گرفته است؟
این سوره به دلیل کلمه «الأعلی» در آیه اول، به این نام خوانده میشود. «اعلی» به معنای برتر و والاتر است و در این آیه، به نام پروردگار برتر اشاره دارد. این سوره پیامبر (ص) را به تسبیح خداوند فرا میخواند و سپس هفت صفت برای خداوند بیان میکند. این سوره از سورههایی است که در نمازهای واجب و مستحب بسیار خوانده میشود.
فضیلت و برکات خواندن این سوره
خواندن سوره اعلی، که از سورههای ارزشمند قرآن کریم است، به تقویت ایمان و تسبیح خداوند کمک میکند. در روایات آمده است که هر کس این سوره را در نمازهای واجب یا مستحب خود قرائت کند، در روز قیامت از هر دری از درهای بهشت وارد میشود. همچنین پیامبر (ص) هنگام تلاوت این سوره، ذکر «سبحان ربی الأعلی» را نیز میگفت.
تلاوت سوره اعلی با صدای محمد صدیق منشاوی
شیخ محمد صدیق منشاوی با سبک خاص خود، فضایی پرمعنا به این سوره بخشیده است. تلاوت او در آیات مربوط به تسبیح خداوند، شنونده را به تفکر در عظمت الهی دعوت میکند و در آیات توحید، ایمان را در دل زنده میسازد. این تلاوت از جمله ماندگارترین تلاوتهای سوره اعلی است.
در ادامه میتوانید این تلاوت ناب را بشنوید و از برکات معنوی آن بهرهمند شوید. کیفیت صوتی این فایل عالی است و برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی کاملاً مناسب میباشد.
محمد صدیق منشاوی
سوره اعلی
سوره اعلی
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
سَبِّـحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿١﴾
نام پروردگار برتر و بلند مرتبه ات را [از هرچه رنگ شرک خفی و جلی دارد] منزّه و پاک بدار. (۱)
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾
آنکه آفرید، پس درست و نیکو گردانید. (۲)
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾
و آنکه اندازه قرار داد و هدایت کرد، (۳)
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ ﴿٤﴾
و آنکه چراگاه را رویانید، (۴)
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ ﴿٥﴾
و آن را خاشاکی سیاه گردانید، (۵)
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ ﴿٦﴾
به زودی قرآن را بر تو می خوانیم، پس هرگز فراموش نخواهی کرد، (۶)
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿٧﴾
جز آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و آنچه را پنهان است، می داند. (۷)
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٨﴾
و تو را برای آسان ترین راه [که شریعت سمحه و سهله است] آماده می کنیم. (۸)
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ ﴿٩﴾
پس [مردم را] اندرز ده، اگر اندرز سودمند افتد. (۹)
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ ﴿١٠﴾
کسی که از خدا می ترسد، به زودی متذکّر می شود. (۱۰)
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿١١﴾
و کسی که از همه بدبخت تر است از آن کناره می گیرد. (۱۱)
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ ﴿١٢﴾
همان کسی که در آتش بزرگ تر در می آید. (۱۲)
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿١٣﴾
آن گاه در آنجا نه می میرد و نه به خوشی زندگی می کند. (۱۳)
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾
بی تردید کسی که خود را [از زشتی های باطن و ظاهر] پاک کرد، رستگار شد. (۱۴)
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾
و نام پروردگارش را یاد کرد، پس نماز خواند. (۱۵)
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿١٦﴾
[ولی شما منکران لجوج به سوی راه رستگاری نمی روید] بلکه زندگی دنیا را [بر آن] ترجیح می دهید. (۱۶)
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ ﴿١٧﴾
در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است. (۱۷)
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ ﴿١٨﴾
همانا این [حقایق] در کتاب های آسمانی پیشین هست. (۱۸)
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾
[در] کتاب های ابراهیم وموسی. (۱۹)