سوره ضحی با صدای محمد صدیق منشاوی
سوره ضحی؛ سوگند به روشنایی روز و آرامش شب
تلاوت سوره ضحی با صدای محمد صدیق منشاوی فضایی از تفکر در نعمتهای الهی و آرامش را به شنونده منتقل میکند. سوره ضحی با ۱۱ آیه، از سورههای مکی قرآن کریم است که با سوگند به روشنایی روز و شب آرام آغاز میشود. منشاوی با صدای زیبا و تأثیرگذار خود، آیات این سوره را به گونهای تلاوت میکند که شنونده را به تفکر در نعمتهای خداوند وادار میسازد.
چرا این سوره «ضحی» نام گرفته است؟
این سوره به دلیل کلمه «الضحی» در آیه اول، به این نام خوانده میشود. «ضحی» به معنای روشنایی روز و هنگام چاشت است. این سوره به پیامبر (ص) آرامش میدهد و او را از نگرانی در مورد قطع وحی آسوده میسازد. همچنین به نعمتهای خداوند بر پیامبر اشاره میکند و او را به یتیمنوازی و اطعام گرسنگان دعوت مینماید.
فضیلت و برکات خواندن این سوره
خواندن سوره ضحی، که از سورههای ارزشمند قرآن کریم است، به تقویت ایمان و امید به خداوند کمک میکند. در روایات آمده است که هر کس این سوره را قرائت کند، خداوند رضایت خود را به او عطا میکند و او را از نگرانیها نجات میدهد. این سوره انسان را به شکرگزاری از نعمتهای الهی دعوت مینماید.
تلاوت سوره ضحی با صدای محمد صدیق منشاوی
شیخ محمد صدیق منشاوی با سبک خاص خود، فضایی پرمعنا به این سوره بخشیده است. تلاوت او در آیات مربوط به نعمتهای الهی، شنونده را به تفکر در آرامش دعوت میکند و در آیات توحید، ایمان را در دل زنده میسازد. این تلاوت از جمله ماندگارترین تلاوتهای سوره ضحی است.
در ادامه میتوانید این تلاوت ناب را بشنوید و از برکات معنوی آن بهرهمند شوید. کیفیت صوتی این فایل عالی است و برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی کاملاً مناسب میباشد.
محمد صدیق منشاوی
سوره ضحی
سوره ضحی
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَالضُّحَىٰ ﴿١﴾
سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند] (۱)
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد، (۲)
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است. (۳)
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ ﴿٤﴾
و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است، (۴)
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ ﴿٥﴾
و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی. (۵)
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ ﴿٦﴾
آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟ (۶)
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾
و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟ (۷)
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾
و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟ (۸)
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾
و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن (۹)
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾
و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران (۱۰)
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾
و نعمت های پروردگارت را بازگو کن. (۱۱)
