سوره همزه با صدای محمد صدیق منشاوی
سوره همزه؛ نکوهش عیبجویان و مال اندوزان
تلاوت سوره همزه با صدای محمد صدیق منشاوی فضایی از تفکر در نکوهش عیبجویان و مال اندوزان را به شنونده منتقل میکند. سوره همزه با ۹ آیه، صد و چهارمین سوره قرآن کریم است که به سرزنش عیبجویان و مال اندوزان میپردازد. منشاوی با صدای زیبا و تأثیرگذار خود، آیات این سوره را به گونهای تلاوت میکند که شنونده را به تفکر در عاقبت بد این افراد وادار میسازد.
چرا این سوره «همزه» نام گرفته است؟
این سوره به دلیل کلمه «همزة» در آیه اول، به این نام خوانده میشود. «همزه» به معنای عیبجویی و غیبتکننده است و در این آیه، به کسانی اشاره دارد که پشت سر مردم عیبجویی میکنند و با اشاره چشم و ابرو، دیگران را مسخره مینمایند. این سوره همچنین به کسانی که مال جمع میکنند و آن را شماره میکنند، هشدار میدهد که عاقبت آنان به دوزخ «حُطَمه» (شکننده و خردکننده) خواهد بود. این سوره به انسان یادآوری میکند که عیبجویی و غیبت از گناهان بزرگ است.
فضیلت و برکات خواندن این سوره
خواندن سوره همزه، که از سورههای ارزشمند قرآن کریم است، به تقویت ایمان و پرهیز از غیبت و عیبجویی کمک میکند. این سوره انسان را از مال اندوزی و تکبر برحذر میدارد و او را به تواضع و فروتنی دعوت مینماید. تلاوت این سوره، به انسان یادآوری میکند که عاقبت عیبجویان و مال اندوزان، دوزخ خواهد بود.
تلاوت سوره همزه با صدای محمد صدیق منشاوی
شیخ محمد صدیق منشاوی با سبک خاص خود، فضایی پرمعنا به این سوره بخشیده است. تلاوت او در آیات مربوط به نکوهش عیبجویان، شنونده را به تفکر در عاقبت آنان دعوت میکند و در آیات توحید، ایمان را در دل زنده میسازد. این تلاوت از جمله ماندگارترین تلاوتهای سوره همزه است.
در ادامه میتوانید این تلاوت ناب را بشنوید و از برکات معنوی آن بهرهمند شوید. کیفیت صوتی این فایل عالی است و برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی کاملاً مناسب میباشد.
محمد صدیق منشاوی
سوره همزه
سوره همزه
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ﴿١﴾
وای بر هر عیب جوی بدگوی! (۱)
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ ﴿٢﴾
همان که ثروتی فراهم آورده و [پی در پی] آن را شمرد [و ذخیره کرد.] (۲)
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ﴿٣﴾
گمان می کند که ثروتش او را جاودانه خواهد کرد. (۳)
كَلَّا ۖ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ﴿٤﴾
این چنین نیست، بی تردید او را در آن شکننده، اندازند؛ (۴)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ ﴿٥﴾
و تو چه می دانی آن شکننده چیست؟ (۵)
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ﴿٦﴾
آتش برافروخته خداست (۶)
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ﴿٧﴾
[آتشی] که بر دل ها برآید و چیره شود. (۷)
إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ ﴿٨﴾
آن آتش بر آنان سربسته است [که هیچ راه گریزی از آن ندارند؛] (۸)
فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ﴿٩﴾
[آتشی] در ستون هایی بلند و کشیده. (۹)
