سوره انفطار با صدای ماهر المعیقلی
سوره انفطار؛ شکافته شدن آسمان
تلاوت سوره انفطار یکی از هشداردهندهترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره انفطار هشتاد و دومین سوره قرآن کریم است و ۱۹ آیه دارد. این سوره در مکه نازل شده و به دلیل اشاره به شکافته شدن آسمان به این نام معروف است.
شکافته شدن آسمان و پراکنده شدن ستارگان
خداوند در ابتدای سوره میفرماید: «إِذَا السَّمَاءُ انفَطَرَتْ»؛ «هنگامی که آسمان شکافته شود و ستارگان پراکنده گردند و دریاها جوشان شوند و قبرها بیرون ریخته شوند، هر کسی میداند چه چیزی را پیش فرستاده است.» سپس خداوند کرامت انسان را یادآوری میشود: «یَا أَیُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّکَ بِرَبِّکَ الْکَرِیمِ»؛ «ای انسان! چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور کرده؟» فرشتگانی بر شما گمارده شدهاند که اعمالتان را مینویسند.
آیه ۶ میفرماید: «یَا أَیُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّکَ بِرَبِّکَ الْکَرِیمِ»؛ «ای انسان! چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور کرده؟»
فضیلت و خواص خواندن این سوره
پیشوایان دین خواندن این سوره را برای حفظ از غرور و تکبر توصیه میکنند.
تلاوت سوره انفطار با صدای ماهر المعیقلی
شیخ ماهر المعیقلی با صدای هشداردهنده و تأثیرگذار، فضای قیامت و شکافته شدن آسمان را به زیبایی تلاوت کرده است. لحن ایشان در آیات هشدار، چنان قدرتمند است که انسان را به تفکر در آخرت و پرهیز از غرور وامیدارد. تلاوت سوره انفطار با صدای ماهر المعیقلی، مؤمنان را به تواضع در برابر پروردگار و شکرگزاری نعمتهای او دعوت میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است.
ماهر المعیقلی
سوره انفطار
سوره انفطار
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ ﴿١﴾
هنگامی که آسمان بشکافد (۱)
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ ﴿٢﴾
و هنگامی که ستارگان پراکنده شوند (۲)
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾
و هنگامی که دریاها شکافته شوند [و به هم بپیوندند] (۳)
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾
و هنگامی که قبرها زیر و رو شوند، (۴)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾
هرکسی آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده و باز پس نهاده بداند. (۵)
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿٦﴾
ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟ (۶)
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾
همان کسی که تو را آفرید و اندامت را درست و نیکو ساخت و متعادل و متناسب قرار داد، (۷)
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَا شَاءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾
و تو را در هر نقش و صورتی که خواست ترکیب کرد. (۸)
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿٩﴾
این چنین نیست [که سبب ارتکاب گناهانتان مغرور بودنتان به بزرگواری پروردگار باشد]، بلکه روز جزا را تکذیب می کنید [و با این تکذیب، راه گناه را به روی خود باز می نمایید،] (۹)
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿١٠﴾
و بی تردید بر شما نگهبانانی گماشته اند (۱۰)
كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿١١﴾
بزرگوارانی نویسنده (۱۱)
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾
که آنچه را [از خیر و شر] انجام می دهید، می دانند [و ضبط می کنند.] (۱۲)
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿١٣﴾
به یقین نیکان در نعمت فراوانی قرار دارند (۱۳)
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿١٤﴾
و مسلماً گناهکاران در دوزخ اند (۱۴)
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿١٥﴾
[که] روز پاداش در آن درآیند، (۱۵)
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿١٦﴾
و آنان از دوزخ غایب نمی شوند (۱۶)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿١٧﴾
و تو چه می دانی روز جزا چیست؟ (۱۷)
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿١٨﴾
باز چه می دانی روز جزا چیست؟ (۱۸)
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا ۖ وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿١٩﴾
روزی که کسی از کسی چیزی از عذاب را دفع نمی کند، و در آن روز، فرمان و حکم ویژه خداست. (۱۹)