آیات دلنشین مرجع تخصصی تلاوت قرآن با صدای بهترین قاریان
صفحه اصلی قرآن کریم دسته بندی قاریان برتر جستجو

جستجو در سایت

manshawy

سوره ماعون؛ نکوهش ریاکاران و ترک زکات

تلاوت سوره ماعون با صدای محمد صدیق منشاوی فضایی از تفکر در نکوهش ریاکاران و ترک زکات را به شنونده منتقل می‌کند. سوره ماعون با ۷ آیه، صد و هفتمین سوره قرآن کریم است که با نام «ارأیت» نیز شناخته می‌شود. منشاوی با صدای زیبا و تأثیرگذار خود، آیات این سوره را به گونه‌ای تلاوت می‌کند که شنونده را به تفکر در ایمان واقعی و پرهیز از ریا وادار می‌سازد.

چرا این سوره «ماعون» نام گرفته است؟

این سوره به دلیل کلمه «الماعون» در آیه آخر، به این نام خوانده می‌شود. «ماعون» به معنای وسایل و لوازم ضروری زندگی است که انسان‌ها برای کمک به یکدیگر از آن استفاده می‌کنند. این سوره با نام «ارأیت» نیز شناخته می‌شود، زیرا با این کلمه آغاز می‌شود. این سوره به کسانی که نماز می‌خوانند اما از سر ریا و خودنمایی است و از دادن زکات و کمک به نیازمندان خودداری می‌کنند، هشدار می‌دهد و آنان را تکذیب‌کنندگان دین معرفی می‌کند.

فضیلت و برکات خواندن این سوره

خواندن سوره ماعون، که از سوره‌های ارزشمند قرآن کریم است، به تقویت ایمان و پرهیز از ریا و خودنمایی کمک می‌کند. این سوره انسان را به اخلاص در عبادت و کمک به نیازمندان دعوت می‌نماید. تلاوت این سوره، به انسان یادآوری می‌کند که ایمان واقعی تنها به نماز خواندن نیست، بلکه به کمک به دیگران و پرهیز از ریا نیز است.

تلاوت سوره ماعون با صدای محمد صدیق منشاوی

شیخ محمد صدیق منشاوی با سبک خاص خود، فضایی پرمعنا به این سوره بخشیده است. تلاوت او در آیات مربوط به نکوهش ریاکاران، شنونده را به تفکر در اخلاص دعوت می‌کند و در آیات توحید، ایمان را در دل زنده می‌سازد. این تلاوت از جمله ماندگارترین تلاوت‌های سوره ماعون است.

در ادامه می‌توانید این تلاوت ناب را بشنوید و از برکات معنوی آن بهره‌مند شوید. کیفیت صوتی این فایل عالی است و برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی کاملاً مناسب می‌باشد.

Art

سوره ماعون

محمد صدیق منشاوی

00:00
00:00

سوره ماعون

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی
أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ﴿١﴾
آیا کسی که همواره روز جزا را انکار می کند، دیدی؟ (۱)
فَذَٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ﴿٢﴾
همان که یتیم را به خشونت و جفا از خود می راند، (۲)
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿٣﴾
و [کسی را] به طعام دادن به مستمند تشویق نمی کند. (۳)
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ﴿٤﴾
پس وای بر نمازگزاران (۴)
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿٥﴾
که از نمازشان غافل و نسبت به آن سهل انگارند. (۵)
الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ ﴿٦﴾
همانان که همواره ریا می کنند (۶)
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿٧﴾
و از [دادن] وسایل و ابزار ضروری زندگی [و زکات، هدیه و صدقه به نیازمندان] دریغ می ورزند. (۷)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *