سوره ضحی با صدای عبدالباسط
سوره ضحی؛ سوره چاشت و الطاف الهی
تلاوت سوره ضحی یکی از دلنشینترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره ضحی نود و سومین سوره قرآن کریم است و ۱۱ آیه دارد. خداوند این سوره را به نام «ضحی» (چاشت) نامیده است. پیامبر اکرم (ص) این سوره را در مکه از جبرئیل دریافت کرد.
سوره «ضحی»
خداوند در ابتدای سوره میفرماید: «قسم به چاشت و قسم به شب چون آرام گیرد، پروردگارت تو را نه رها کرده و نه مورد نفرت قرار داده است.» این سوره پس از مدتی که وحی بر پیامبر (ص) قطع شد (مشهور به فترت وحی)، نازل گردید. خداوند به پیامبر بشارت میدهد که قطعاً آخرت برای تو از دنیا بهتر است و خداوند به زودی آنقدر به تو عطا میکند که خشنود شوی. سپس نعمتهای گذشته خداوند بر پیامبر را یادآوری میکند: «آیا تو را یتیم نیافت و پناه داد و تو را گمراه نیافت و هدایت کرد و تهیدست نیافت و بینیاز ساخت.»
تلاوت سوره ضحی با صدای عبدالباسط
شیخ عبدالباسط عبدالصمد بدون شک یکی از بزرگترین، محبوبترین و ماندگارترین قاریان تاریخ جهان اسلام است. خداوند به او صدایی گرم، طنینی دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره ضحی با صدای ایشان به دلیل آیات دلنشین این سوره، تلاوتی آرامشبخش و روحانی از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پرمهر عبدالباسط، مفاهیم عمیق الطاف الهی را به زیبایی به شنونده منتقل میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای عبدالباسط، درک عمیقتری از لطف خدا به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
عبدالباسط عبدالصمد
سوره ضحی
سوره ضحی
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَالضُّحَىٰ ﴿١﴾
سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند] (۱)
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد، (۲)
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است. (۳)
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَىٰ ﴿٤﴾
و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است، (۴)
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ ﴿٥﴾
و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی. (۵)
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ ﴿٦﴾
آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟ (۶)
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾
و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟ (۷)
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾
و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟ (۸)
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾
و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن (۹)
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾
و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران (۱۰)
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾
و نعمت های پروردگارت را بازگو کن. (۱۱)
