سوره همزه با صدای سعد الغامدی
سوره همزه؛ عیب جویان و طعنهزنان
تلاوت سوره همزه یکی از هشداردهندهترین تلاوتهای قرآن کریم است که به آفتهای زبان و اخلاق انسانی میپردازد. سوره همزه صد و چهارمین سوره قرآن کریم است و ۹ آیه دارد. این سوره در مکه نازل شده و به دلیل نکوهش عیبجویان و طعنهزنان به این نام معروف است. «همزه» به معنای عیبجویی و طعنه زدن با زبان است و «لمزه» به معنای عیبجویی با اشاره چشم و ابرو میباشد.
سوره «همزه»
خداوند در این سوره کسانی را به شدت نکوهش میکند که پشت سر دیگران عیبجویی میکنند، با اشاره چشم و ابرو دیگران را مسخره میکنند و به مال و ثروت خود میبالند. این افراد با زبان و رفتار خود، دیگران را آزار میدهند و با ثروت خود بر دیگران فخر میفروشند. آنان گمان میکنند که ثروتشان آنان را جاودانه میسازد و در برابر عذاب الهی محافظتشان میکند.
اما خداوند هشدار میدهد که آنان در آتش خردکننده و درهمشکننده جهنم افکنده خواهند شد. این آتشی است که بر دلها مسلط میشود و از هر طرف آنان را احاطه میکند. این سوره به ما میآموزد که عیبجویی و طعنه زدن، نه تنها دیگران را آزار میدهد، بلکه عاقبتی دردناک برای خود فرد به همراه دارد. انسان باید به جای عیبجویی از دیگران، به فکر اصلاح خود باشد و به جای فخر فروشی به ثروت، به آخرت خود بیندیشد.
فضیلت و خواص خواندن این سوره
پیشوایان دین خواندن این سوره را برای دوری از غیبت، تهمت و عیبجویی توصیه میکنند.
تلاوت سوره همزه با صدای سعد الغامدی
شیخ سعد الغامدی قاری برجسته عربستانی است. خداوند به او صدایی گرم، طنین دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره همزه با صدای ایشان به دلیل آیات هشداردهنده این سوره، تلاوتی قدرتمند و تأثیرگذار از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پراحساس سعد الغامدی، مفاسیم عمیق عیبجویی و طعنه زدن را به زیبایی به شنونده منتقل میکند. شنیدن این سوره با صدای سعد الغامدی، درک عمیقتری از اهمیت حفظ زبان به شما میدهد.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
سعد الغامدی
سوره همزه
سوره همزه
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ﴿١﴾
وای بر هر عیب جوی بدگوی! (۱)
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ ﴿٢﴾
همان که ثروتی فراهم آورده و [پی در پی] آن را شمرد [و ذخیره کرد.] (۲)
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ﴿٣﴾
گمان می کند که ثروتش او را جاودانه خواهد کرد. (۳)
كَلَّا ۖ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ﴿٤﴾
این چنین نیست، بی تردید او را در آن شکننده، اندازند؛ (۴)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ ﴿٥﴾
و تو چه می دانی آن شکننده چیست؟ (۵)
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ﴿٦﴾
آتش برافروخته خداست (۶)
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ﴿٧﴾
[آتشی] که بر دل ها برآید و چیره شود. (۷)
إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ ﴿٨﴾
آن آتش بر آنان سربسته است [که هیچ راه گریزی از آن ندارند؛] (۸)
فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ﴿٩﴾
[آتشی] در ستون هایی بلند و کشیده. (۹)
