سوره ماعون با صدای یاسر الدوسری
سوره ماعون؛ زکات و نیکی به دیگران
تلاوت سوره ماعون یکی از هشداردهندهترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره ماعون صد و هفتمین سوره قرآن کریم است و ۷ آیه دارد. این سوره در مکه نازل شده و به دلیل اشاره به «ماعون» (وسیله و کمک) به این نام معروف است. «ماعون» به وسایل ساده و معمولی مانند آب، نمک، آتش، ظرف و… گفته میشود که مردم به یکدیگر قرض میدهند. این سوره به نکوهش کسانی میپردازد که نماز را با ریا و خودنمایی به جای میآورند و از کمک به دیگران دریغ میورزند.
سوره ماعون
خداوند در این سوره کسانی را که روز جزا را تکذیب میکنند، معرفی میکند. آنان کسانی هستند که یتیم را با خشونت میرانند و دیگران را بر اطعام مسکین تشویق نمیکنند. این آیات درباره کسانی نازل شده که منکر قیامت و معاد هستند و به همین دلیل، نه خودشان به فقرا کمک میکنند و نه دیگران را به این کار تشویق مینمایند.
سپس خداوند به نمازگزارانی هشدار میدهد که از نماز خود غافلند. این آیه درباره کسانی است که نماز میخوانند اما در آن حضور قلب ندارند و نماز را به تأخیر میاندازند یا به صورت سطحی و بدون توجه به معنی آن انجام میدهند. آنان نماز را برای نشان دادن به مردم و خودنمایی میخوانند و از دادن وسایل ضروری و کمک به دیگران خودداری میکنند.
فضیلت و خواص خواندن این سوره
پیشوایان دین خواندن این سوره را برای توجه به نماز، اخلاص در عبادت و کمک به نیازمندان توصیه میکنند.
تلاوت سوره ماعون با صدای یاسر الدوسری
شیخ یاسر الدوسری با صدای هشداردهنده و تأثیرگذار، فضای نکوهش ریا و منع زکات را به زیبایی تلاوت کرده است. لحن ایشان در این سوره، چنان قدرتمند است که انسان را به تفکر در کیفیت نماز خود و توجه به حقوق دیگران وامیدارد.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای یاسر الدوسری، درک عمیقتری از اهمیت اخلاص در نماز و کمک به نیازمندان به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
یاسر الدوسری
سوره ماعون
سوره ماعون
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ﴿١﴾
آیا کسی که همواره روز جزا را انکار می کند، دیدی؟ (۱)
فَذَٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ﴿٢﴾
همان که یتیم را به خشونت و جفا از خود می راند، (۲)
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿٣﴾
و [کسی را] به طعام دادن به مستمند تشویق نمی کند. (۳)
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ﴿٤﴾
پس وای بر نمازگزاران (۴)
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿٥﴾
که از نمازشان غافل و نسبت به آن سهل انگارند. (۵)
الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ ﴿٦﴾
همانان که همواره ریا می کنند (۶)
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿٧﴾
و از [دادن] وسایل و ابزار ضروری زندگی [و زکات، هدیه و صدقه به نیازمندان] دریغ می ورزند. (۷)
