سوره همزه با صدای عبدالباسط
سوره همزه؛ سوره عیب جویان و طعنهزنان
تلاوت سوره همزه یکی از هشداردهندهترین تلاوتهای قرآن کریم است. سوره همزه صد و چهارمین سوره قرآن کریم است و ۹ آیه دارد. خداوند این سوره را به نام «همزه» (عیب جویان و طعنهزنان) نامیده است. پیامبر اکرم (ص) این سوره را در مکه از جبرئیل دریافت کرد.
سوره «همزه»
خداوند میفرماید: «وای بر هر عیب جوی طعنهزنی که مالی جمع آوری کرده و آن را پی در پی شمارش میکند. گمان میکند که مالش او را جاودانه میسازد.» سپس میفرماید: «هرگز! چنین نیست که او گمان میکند. به طور حتم در آتش خردکننده و درهم شکننده افکنده میشود. و تو چه میدانی آتش خردکننده چیست؟ آتش افروخته خداست که بر دلها مسلط میشود. همانا آن آتش بر آنان از هر طرف محاصره و به ستونهای بلندی احاطه شده است.»
تلاوت سوره همزه با صدای عبدالباسط
شیخ عبدالباسط عبدالصمد بدون شک یکی از بزرگترین، محبوبترین و ماندگارترین قاریان تاریخ جهان اسلام است. خداوند به او صدایی گرم، طنینی دلنشین و تبحری در تجوید عطا کرده است. تلاوت سوره همزه با صدای ایشان به دلیل آیات هشداردهنده این سوره، تلاوتی پرشور و تأثیرگذار از خود به جای گذاشته است. لحنهای متنوع و پراحساس عبدالباسط، مفاهیم عمیق عیبجویی را به زیبایی به شنونده منتقل میکند.
در ادامه میتوانید به این تلاوت زیبا گوش دهید. ما فایل صوتی را با کیفیت عالی برای شما آماده کردهایم. این تلاوت برای استفاده در منزل، ماشین، گوشی همراه و مجالس مذهبی مناسب است. شنیدن این سوره با صدای عبدالباسط، درک عمیقتری از آفات زبان به شما میدهد. کیفیت صوتی این فایل عالی است و تجربه شنیداری لذتبخشی را برای شما به ارمغان میآورد.
عبدالباسط عبدالصمد
سوره همزه
سوره همزه
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ ﴿١﴾
وای بر هر عیب جوی بدگوی! (۱)
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ ﴿٢﴾
همان که ثروتی فراهم آورده و [پی در پی] آن را شمرد [و ذخیره کرد.] (۲)
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ﴿٣﴾
گمان می کند که ثروتش او را جاودانه خواهد کرد. (۳)
كَلَّا ۖ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ﴿٤﴾
این چنین نیست، بی تردید او را در آن شکننده، اندازند؛ (۴)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ ﴿٥﴾
و تو چه می دانی آن شکننده چیست؟ (۵)
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ ﴿٦﴾
آتش برافروخته خداست (۶)
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ ﴿٧﴾
[آتشی] که بر دل ها برآید و چیره شود. (۷)
إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ ﴿٨﴾
آن آتش بر آنان سربسته است [که هیچ راه گریزی از آن ندارند؛] (۸)
فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ ﴿٩﴾
[آتشی] در ستون هایی بلند و کشیده. (۹)
